Święta Wielkanocne to najważniejsze święto chrześcijańskie, głoszące radosną nowinę o Zmartwychwstaniu Chrystusa po Jego ukrzyżowaniu. Wydarzyło się to trzeciego dnia po Jego śmierci – jako znak zwycięstwa nad śmiercią i grzechem.
W niedzielny poranek 5 kwietnia do kościoła Św. Trójcy w Wędziagole licznie gromadzili się wierni z miasteczka i okolicznych miejscowości. W tym roku dołączyli do nich także mieszkańcy okolic Łabunowa – z powodu awaryjnego stanu kościoła Opatrzności Bożej w Łabunowie przybyli oni do Wędziagoły, aby wspólnie świętować największe święto katolickie – Zmartwychwstanie Chrystusa.

Szanowni Rodacy!
Obfitych łask i błogosławieństw,
od Chrystusa Zmartwychwstałego
oraz pełnych pokoju Świąt Wielkanocnych,
z radosnym Alleluja!

Życzą Polacy z Wędziagoły

Św. Mszy i obchody Wielkiego tygodnia w kościele Św. Trójcy w Wędziagole odbędą się:
2 kwietnia w Wielki czwartek – godz. 18.00
3 kwietnia w Wielki piątek – godz. 18.00
4 kwietnia w Wielką sobotę – godz. 18.00
5 kwietnia  Niedziela – Zmartwychwstanie Pana Jezusa (Wielkanoc) uroczysta Św. Msza wspólna dla Polaków i Litwinów – o godz. 10.00

29 marca - Niedziela Palmowa – Niedziela Męki Pańskiej.
Mszy Św. w kościele Św. Trójcy w Wędziagole odbędą się:
Godz. 9.00  Msza Św. w języku Polskim.
Procesja  Niedzieli Palmowej.
Godz. 10.00 Msza Św. w języku Litewskim.
Szósta niedziela Wielkiego Postu rozpoczyna obchody Wielkiego Tygodnia.

22 marca, w piątą niedzielę Wielkiego Postu, Wędziagoła ponownie gościła wyjątkowego gościa – odwiedził nasz przyjaciel, aktor i organizator wydarzeń Jan Brzozecki z Elbląga (Polska). Nie była to jego pierwsza wizyta: łączy nas z nim nie tylko serdeczna przyjaźń, ale także wspólne korzenie – jego przodkowie pochodzą z naszych stron.
Takie powroty nigdy nie są przypadkowe. Są pełne pamięci, szacunku i żywej więzi z miejscem, które, choć oddalone geograficznie, pozostaje bliskie sercu.
Jak stało się już piękną tradycją, nasz gość nie przyjechał z pustymi rękami. W przededniu Świąt Wielkanocnych sprawił radość uczniom niedzielnej szkółki języka polskiego w Wędziagole – przywiózł im książki i słodycze.

Czasy się zmieniają. Zmienia się codzienność ludzi, ich zwyczaje, a nawet sposób myślenia. Reformy zachodzące niemal we wszystkich dziedzinach życia dotykają także tego, co przez długie stulecia wydawało się niezmienne – życia Kościoła. Niegdyś rozbrzmiewające w nim modlitwy były długie, uroczyste i pełne sakralnej powagi. Odsłaniały wiernym tajemnicę Bożej potęgi i jednoczyły tłumy ludzi we wspólnej modlitwie, w której każdy czuł się małą, lecz ważną cząstką wielkiej wspólnoty.
Dziś coraz częściej podkreśla się osobistą wiarę – cichy, wewnętrzny dialog człowieka z Bogiem. Dlatego wiele modlitw i obrzędów stało się krótszych, bardziej powściągliwych i prostszych. Uproszczeniu uległy także obrzędy Triduum Paschalnego – odbywają się skromniej, bez dawnej zewnętrznej pompy.

Czasem jeden pożółkły arkusz papieru potrafi opowiedzieć więcej niż grube księgi historyczne.
Pismo Święte mówi: „Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie stało się znane i nie wyszło na jaw” (Łk 8,17). Lata mijają, zmieniają się pokolenia, lecz ta ewangeliczna mądrość zawsze się potwierdza – prędzej czy później świadectwa przeszłości znów przemawiają.
Pewnego razu w moje ręce trafił właśnie taki dokument – ręcznie napisana umowa o pracę z 1949 roku. W niej parafianka z Wędziagoły, Zofia Mordasowa, podpisuje porozumienie z ówczesnym proboszczem kościoła katolickiego w Wędziagole, księdzem P. Jasienskim, zobowiązując się do pełnienia obowiązków parafialnej dzwonniczki.

Stare, czarno-białe zdjęcie wykonane na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Widzimy na nim starszą kobietę, pracownicę kościelną Stefaniję Stalmaszynską, trzymającą na rękach niemowlę oraz odświętnie ubranego autora tych słów. Dopiero co cicho, w tajemnicy, w kościele ochrzcili kolejne dziecko – zostali jego rodzicami chrzestnymi. Takich chrztów w tamtych czasach nie było mało.
Dlaczego wszystko odbywało się potajemnie? Gdzie byli rodzice i bliscy dziecka?
Chrzest to początek całego życia chrześcijańskiego, pierwszy i najważniejszy sakrament ustanowiony przez Chrystusa. To początek życia z Jezusem Chrystusem, wyrzeczenie się zła i grzechu pierworodnego, brama do wspólnoty Kościoła, drzwi do Królestwa Bożego, w którym wszyscy mamy nadzieję spotkać się jako członkowie jednej kochającej rodziny.

W miarę jak Wielki Post nabiera tempa, oczekując wielkiego święta Zmartwychwstania naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, w naturalny sposób pragniemy wyciszyć się. Uspokoić. Zatrzymać. Ten czas zaprasza nas, aby spojrzeć na nowo na Jego Mękę i Drogę Krzyżową, na cichą tajemnicę bólu i miłości, w której zawiera się cała historia człowieka.
Jednak współczesnemu człowiekowi nie jest łatwo zwolnić tempo codzienności. Żyjemy w pośpiechu, pogrążeni w troskach i obowiązkach, często zapominając zapytać samych siebie: po co to wszystko? Wielki Post przypomina – warto się zatrzymać i zastanowić nad sensem własnego życia oraz życia bliźniego, nad bliskością naszego Ojca Niebieskiego, nad Męką i Zmartwychwstaniem Pana oraz nad nadzieją życia wiecznego, która nie podlega czasowi.