Z okazji 100-lecia powstania Caritas Archidiecezji Kowieńskiej i Caritas w Litwie, w środę 26 sierpnia w parafii Ducha Świętego w Sziłainiach odbyły się uroczyste obchody jubileuszowe „Caritas – 100”. W tym ważnym i pełnym znaczenia spotkaniu uczestniczyli również Polacy z Wędziagoły – członkowie Caritasu parafii pw. Św. Trójcy  w Wędziagole, którzy od wielu dziesięcioleci poprzez swoją służbę i codzienną pracę świadczą o miłości bliźniego.
Caritas w ich życiu nie jest jedynie organizacją czy formą działalności. Jest częścią chrześcijańskiej tożsamości, która w naturalny sposób łączy się z głoszeniem słowa Bożego, modlitwą i sprawowaniem sakramentów. To służba, która nie potrzebuje wielkich słów – wystarczy otwarte serce, wyciągnięta dłoń i szczere pragnienie bycia przy człowieku, który potrzebuje pomocy.

Spotkanie pełne wdzięczności
Do sali domu parafialnego przy kościele Ducha Świętego w Sziłainiach przybywali wolontariusze Caritas z różnych parafii archidiecezji kowieńskiej. Łączyła ich nie tylko piękna jubileuszowa rocznica, lecz także radość z wielu lat wspólnej pracy, wyciągniętych ku potrzebującym dłoni i dobra, które dzięki Caritasowi dotarło do wielu ludzkich istnień.
Przybywających gości serdecznie witał gospodarz parafii – proboszcz, ksiądz prałat Augustinas Paulauskas. Z uczestnikami spotkania witali się również biskup pomocniczy archidiecezji kowieńskiej Saulius Bužauskas, dyrektor Caritasu Archidiecezji Kowieńskiej diakon Arūnas Kučikas oraz kapelan Caritasu, ksiądz Matas Šideikis.
Przy dźwiękach marzycielskiej muzyki saksofonowej goście zostali zaproszeni do stołu, na którym czekały zimne przekąski, gorące dania oraz kieliszki białego i czerwonego wina. Ciepła, serdeczna atmosfera sprzyjała rozmowom, wspominaniu wspólnych przedsięwzięć i radości z tego, że caritasowska wspólnota przez sto lat nie utraciła swojej misji i znaczenia.
Służba, która zaczyna się od człowieka
Po posiłku i rozmowach uczestnicy z uwagą wysłuchali słów powitania biskupa pomocniczego archidiecezji kowieńskiej Sauliusa Bužauskasa. Biskup podziękował wszystkim wolontariuszom za ich ofiarną pracę oraz za to, że swoim codziennym życiem dają świadectwo chrześcijańskiej miłości bliźniego – miłości, która wymaga nie tylko dobrych intencji, lecz także cierpliwości, czasu, wytrwałości i gotowości do poświęceń.
Referat zatytułowany „100-lecie działalności Caritasu: lekcje i perspektywy” wygłosił dyrektor Caritasu Archidiecezji Kowieńskiej diakon Arūnas Kučikas. Przypomniał historię odrodzenia Caritasu na Litwie, szczególnie okres, kiedy po odzyskaniu przez kraj niepodległości trzeba było na nowo odbudować i umocnić tę posługę, pokonać wiele trudności oraz zjednoczyć ludzi wokół wspólnej misji. Mówił również o wizji Caritasu i kontynuowaniu jego misji w przyszłości.
Podczas uroczystości nie zabrakło słów wdzięczności skierowanych do wszystkich wolontariuszy. Na ich piersiach pojawiły się jubileuszowe znaczki „Caritas – 100” – symboliczne wyróżnienie dla tych, którzy swoją pracą, cicho i wytrwale, pomagają budować lepszy świat.
Pieśń, modlitwa i wspólnota
Na początku koncertu jubileuszowego do zgromadzonych zwrócił się kapelan Caritasu Archidiecezji Kowieńskiej, ksiądz Matas Šideikis. Następnie zaprosił na scenę popularnego litewskiego piosenkarza Liudasa Mikalauskasa.
Na scenie nie brakowało dobrej atmosfery – zabrzmiały melodie retro, litewskie pieśni ludowe oraz popularne utwory znane i lubiane przez publiczność. Uczestnicy nie szczędzili braw, śpiewali razem z artystą i choć na chwilę zapomnieli o codziennych troskach. Muzyka wypełniła salę ciepłem, a wspólny śpiew jeszcze bardziej zbliżył ludzi przybyłych z różnych parafii.
Jednak po radości i zabawie nadszedł czas ciszy i modlitwy.
Uczestnicy jubileuszowego spotkania zgromadzili się w kościele Ducha Świętego w Sziłainiach, gdzie została odprawiona Msza Święta. Przewodniczył jej biskup pomocniczy archidiecezji kowieńskiej Saulius Bužauskas, a wraz z nim koncelebrował kardynał Sigitas Tamkevičius oraz inni kapłani archidiecezji.
Wspólna modlitwa stała się głębokim akcentem uroczystości – przypomnieniem, że każda prawdziwa służba rodzi się z wiary, a pomoc drugiemu człowiekowi jest wyrazem chrześcijańskiego powołania. Po zakończeniu Mszy Świętej wszyscy uczestnicy stanęli do wspólnego zdjęcia – niczym jedna wielka rodzina, którą łączy nie tylko stuletnia historia, lecz także żywy duch miłości bliźniego.
Dobro, które nie ustaje
Po powrocie do sali parafialnej na uczestników czekał słodki akcent jubileuszowego spotkania – tort, kawa i inne smakołyki. Przy stole jeszcze długo trwały rozmowy, dzielono się wrażeniami i składano sobie serdeczne życzenia.
Tego dnia w Sziłainiach spotkali się ludzie wyjątkowi – wolontariusze, którzy często pracują cicho, bez wielkich podziękowań i rozgłosu. Nie narzekają na trudności, nie wycofują się w obliczu wyzwań i nie przypisują sobie szczególnych zasług. Po prostu czynią to, w co wierzą: pomagają człowiekowi w potrzebie, pocieszają samotnych, wyciągają rękę do potrzebujących i swoim życiem pokazują, że miłość bliźniego nie jest jedynie pięknym hasłem.
Wśród nich są również Polacy z Wędziagoły, którzy od wielu lat pielęgnują posługę Caritasu w swojej parafii. Ich praca jest cichym, lecz bardzo wyraźnym świadectwem, że prawdziwe dobro nie ma narodowości, granic ani ograniczeń czasu.
Sto lat Caritasu to sto lat służby, współczucia i nadziei. Niech ta misja nie kończy się wraz z jubileuszem. Niech nadal żyje w ludzkich sercach, wspólnotach parafialnych i codziennej służbie.
Niech Bóg pomaga wszystkim, którzy służą człowiekowi i niosą światu światło Caritasu!