29 lipca, w nocy,  przez Wędziagołę przeszła ulewa i silny wiater. Jak to najczęściej bywa, po takich burzach  ucierpiał stary przykościelny cmentarz i znajdujące się na nim historyczne pomniki w miejscu pochówku starych mieszkańców Wędziagoły.  Nie było wyjątku również tym razem: padały rosnące na przykościelnym terenie stuletnie klony, a łamiące się ich gałęzie rozbijały pomniki.
Problem starych awaryjnych drzew na przykościelnym terenie nigdy nie był i nie jest rozwiązywany. Polacy z Wędziagoły już od kilku dziesięcioleci co roku przypominają, proszą, żądają od miejscowej władzy samorządowej, by został rozwiązany ten aktualny problem, ponieważ potężne drzewa padając niszczą stare pomniki, które są ważnym znakiem pamięci historycznej.

Niestety, miejscowa władza zawsze była i jest głucha na te prośby. Tracąc cierpliwość, Polacy z Wędziagoły przed dziesięcioma laty zorganizowali pikietę, żądając rozwiązania tego starego problemu, ponieważ tak duża ilość awaryjnych drzew nie tylko niszczy cmentarz, ale też doprowadziła do gnicia dachu kościoła, przez który już sączyła się woda.  Wówczas została zaproszona polska telewizja, która nagłośniła te wydarzenia. Władza się zaruszała i spora część awaryjnych drzew została wycięta.  Obiecano też, że nadal co roku będą one usuwane. Ale obietnice nadal pozostają obietnicami...Wszystko puszczono na samopas – niech same padają. I drzewa rzeczywiście padają: po mocniejszym wietrze padają złamane gałęzie, niszczone są stare historyczne pomniki.
Dziś trudno jest znaleźć  cały pomnik, wszystkie są w ten czy inny sposób uszkodzone, nie raz naprawiane,  czy też  dookoła leżą ich części. Przyczyną tego stanu rzeczy są stare drzewa.  Wszystko się powtórzyło w nocy 29 lipca. Jak zawsze Polacy z Wędziagoły zwrócili się do miejscowego samorządu  nawołując,  by nie był obojętny na fakt niszczenia historycznego cmentarza. Przecież nie troszcząc się o ochronę starych pomników, niszczy się spuściznę historyczną tej krainy, jej symbole,  bezcześci  pamięć spoczywających tu mieszkańców tej krainy, patriotów.  W oczach przybywających do Wędziagoły gości cmentarz wygląda jak ruiny. W ten sposób jest ostatecznie niszczony unikatowy, szeroko znany wizerunek naszej miejscowości.  Tego niezrozumienia i nicnierobienia, pasywnego obserwowania, jak niszczone są pomniki, przyszłe pokolenia nie wybaczą.
Ryszard Jankowski